Κείμενο που μειράστηκε Πέμπτη 2-4-09 για τα εργασιακά-Κούνεβα, με αφορμή την απεργία εργαζομένων στην πλατεία Ελευθερίας στις Σέρρες

ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΜΙΣΗΣΟΥΝ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ


Ολόκληρη η ιστορία των ανθρώπινων κοινωνιών, από τη στιγμή που αυτές οργανώθηκαν ιεραρχικά και διαχωρίστηκαν σε τάξεις ∙ έχει σημαδευτεί από τους αγώνες των καταπιεσμένων για κοινωνική χειραφέτηση ενάντια στους εξουσιαστές. Ένα από τα σημαντικότερα όπλα των τελευταίων ενάντια στην κοινωνία ήταν ο σφετερισμός των μέσων παραγωγής και η διαχείριση της εργασίας προς όφελός τους. Η δυνατότητα παραγωγής των ανθρώπων, από μέσο βελτίωσης της ζωής όλης της κοινωνίας μετατράπηκε σε εργαλείο χειραγώγησης και εκμετάλλευσης στα χέρια κράτους και αφεντικών. Η μισθωτή εργασία απόλυτα συνυφασμένη με τις επιταγές αλλά και την ίδια την ουσία του καπιταλισμού δε θα μπορούσε να παράξει τίποτα περισσότερο από σκλαβιά για τους εργαζόμενους και πλούτη για τ’ αφεντικά. Οι κάτοχοι των μέσων παραγωγής κατέχουν το νόμιμο δικαίωμα να εκμεταλλεύονται την υπεραξία της εργασίας μας και επομένως και εμάς τους ίδιους. Οι επιλογές είναι ενδεικτικές : ή συμβιβάζεσαι και δέχεσαι την εκμετάλλευσή σου, ή τίθεσαι στο κοινωνικό περιθώριο με αμφίβολες πιθανότητες για μια αξιοπρεπή ζωή. Γι’ αυτόν το λόγο θεωρούμε πως μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού η εργασία δεν αποτελεί δικαίωμα για την κοινωνία αλλά εκβιασμό.
Σήμερα, εν μέσω μιας γενικευμένης κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος , οι ήδη εκμεταλλευτικοί όροι που αφορούν την εργασία αναδιαμορφώνονται και εντείνονται, εμπλουτίζοντας το οπλοστάσιο των προνομιούχων αυτής της κοινωνίας, ενάντια στους καταπιεσμένους. Όσο πιο ασταθής είναι η πολιτική και οικονομική εξουσία, τόσο πιο αδίστακτη γίνεται προκειμένου να εδραιωθεί. Η εργοδοσία από παραδοσιακά και λογικά εχθρική προς τις διεκδικήσεις και επιθυμίες των εργαζομένων τον τελευταίο καιρό γίνεται ασύδοτη.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εργαζόμενης μετανάστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα, η οποία δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι. Η Κων/να ήταν μαχητική συνδικαλίστρια της Παν-αττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού. Ήρθε σε κόντρα με την εργοδοσία της ΟΙΚΟΜΕΤ. Εταιρεία καθαρισμού που υπενοικιάζει κυρίως αλλοδαπούς εργάτες –τριες, οι οποίοι δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες και με μηδενικά δικαιώματα. Εργάζονται 6 ώρες και πληρώνονται για 4-5 απολύονται, εκβιάζονται και τώρα τυφλώνονται και με οξύ.
Η τρομοκρατία και η εκδικητικότατα των αφεντικών ενάντια σε όσους τολμούν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα και να υπερασπιστούν την αξιοπρέπειά τους, αντικατροπτίζει τη «μηδενική ανοχή» του κράτους. Όχι φυσικά ως προς την ασυδοσία και τα μηδενικά μέτρα ασφαλείας στις επιχειρήσεις των αφεντικών (δεν τρέφουμε αυταπάτες), αλλά προς τις δυναμικές κοινωνικές διεκδικήσεις που υποσκάπτουν τα θεμέλια του κράτους και των καταπιεστών γενικότερα.
Η επίθεση στην Κων/να Κούνεβα, δεν ήταν τυχαία. Αν και η ίδια όπως και οι συναδέλφισσές της δεν είναι οι μόνες που ζουν τέτοιες συνθήκες εργασιακού Μεσαίωνα μέσα στο πλαίσιο μιας γενικευμένης επισφάλειας και τρομοκράτησης, παρ’ όλα αυτά υπάρχει ένα στοιχείο που ξεχωρίζει την περίπτωσή τους. Το σωματείο της Κων/νας ήταν ανεξάρτητο από την κομματική-συνδικαλιστική χειραγώγηση. Μέσα σε αυτό δεν εμπλέκονταν γραφειοκράτες- επαγγελματίες συνδικαλιστές. Επέλεξαν τη συνειδητή αυτοοργανωμένη και αυτόνομη δράση ως μέσο αγώνα, αφήνοντας στην άκρη διαμεσολαβητές, ειδικούς και ειδήμονες. Ήρθε ο καιρός να παραδειγματιστούμε και να κατανοήσουμε επιτέλους πως η ανάθεση, η αντιπροσώπευση και η διαίρεση των εργαζομένων, μπορούν να ωφελήσουν μόνο τα αφεντικά.
Μέχρι την ολική ανατροπή αυτής της τάξης που απομιζεί την κοινωνία και την οριστική αλλαγή των συνθηκών που γεννούν την καταπίεση και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, προτάσσουμε τους αυτοοργανωμένους, αδιαμεσολάβητους, κοινωνικούς αγώνες και την αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ

Αφίσα ενάντια στις παρελάσεις στην πόλη των Σέρρων

Οι δράσεις ενάντια στις παρελάσεις στην πόλη των Σέρρων

Εκτός απο τη παραπάνω αφίσα που κολλήθηκε στη πόλη πετάχτηκαν και ''τρικάκια'' σε πολλούς δρόμους της πόλης την ημέρα της παρέλασης στα οποία αναγράφοταν συνθήματα όπως
_ΤΙ ΣΥΜΑΙΝΕΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΟΥ? ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΑ ΣΟΥ ?
_ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
_ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟΥ
_ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ
_ΑΦΟΥ ΟΙ ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΚΡΥΦΤΟ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ?
_ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΕΡΕΤΡΑ ΣΚΕΠΑΣΜΕΝΑ ΜΕ ΣΗΜΑΙΕΣ
κλπ...

Αφίσα αυτοδιαχειριζόμενου καφενείου

Κείμενο απο αυτοδιαχειριζομενο καφενείο

Εδώ και δύο χρόνια υπάρχει και δραστηριοποιείται στον χώρου του ΤΕΙ ένας πολιτικός-κοινωνικός χώρος. Ένας χώρος ελευθερίας, αντίστασης και αυτοοργάνωσης. Από την αρχή της ζωής του, το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι επιδιώκει να αποτελεί ένα μέρος όπου διαφορετικοί άνθρωποι μπορούν να συναντιούνται, να επικοινωνούν και να ανταλλάσουν ιδέες και σκέψεις, με βάση έναν κοινό γνώμονα: την εναντίωση σε αυτόν τον κατεστημένο τρόπο ζωής, σε αυτούς τους θεσμούς και σε αυτό το σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας, που πιστεύουμε πως αναπαράγουν την εκμετάλλευση και την καταπίεση, την εξουσία των λίγων και την υποταγή των πολλών.
Ως άνθρωποι που θέλουμε να δηλώσουμε έμπρακτα την αμφισβήτησή και αντίθεσή μας σε αυτόν τον εκμεταλλευτικό κόσμο, επιχειρούμε ένα βήμα προς την επανοικειοποίηση του ήδη κλεμμένου χώρου και χρόνου μας, Μια κίνηση που αντιτίθεται στις «αυτονόητες» εμπορικές σχέσεις και τις λογικές που έχουν εισχωρήσει σε κάθε πτυχή της ζωής μας.
Τα άτομα που αποτελούν το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι αλλά και φίλοι/ ες – ομοϊδεάτες / ισσες , διαποτισμένα από την ίδια ανάγκη για αυτοοργάνωση των αναγκών και επιθυμιών μας, προχωρούμε στην έναρξη της λειτουργίας ενός αυτοδιαχειριζόμενου καφενείου. Αντιλαμβανόμαστε την υποτίμηση της ζωής -σε καθημερινό επίπεδο, όλο και πιο πολύ- ,σε μια συνεχή αλληλεπίδραση εμπορικών και καταναλωτικών υποκειμένων. Δηλαδή, όταν το «λογικό» και το «αυτονόητο» είναι να πληρώνουμε για οτιδήποτε ζούμε, όταν οποιαδήποτε επιθυμία μας έχει χρηματικό αντίτιμο, όταν η ζωή μας και οι ανάγκες μας αποτελούν αντικείμενο εκμετάλλευσης των παντός είδους εμπόρων, ιδιοκτητών και διαμεσολαβητών, τότε η επιθυμία για τον επαναπροσδιορισμό της καθημερινότητας σε πιο ελεύθερες και αυτοκαθοριζόμενες, από εμάς τους ίδιους, βάσεις γίνεται επιτακτική.
Από τα παραπάνω γίνεται κατανοητό πως σκοπός του καφενείου δεν είναι το κέρδος. Τα όσα δίνονται από αυτό, δεν θα έχουν χρηματικό αντίτιμο. Το όλο εγχείρημα αποτελεί μια συνειδητή προσπάθεια, η συνέχιση της οποίας θα εξαρτηθεί από την οικειοθελή συμμετοχή όλων όσων αντιλαμβάνονται την καθημερινότητα με τον ίδιο τρόπο και η λειτουργία του οποίου θα βασίζεται στην ελεύθερη οικονομική συνεισφορά.
Τα χρήματα που θα συλλέγονται από την ελεύθερη οικονομική συνεισφορά θα χρησιμοποιούνται για την συντήρηση και συνέχιση του καφενείου και μόνο.
Δεν είμαστε ούτε αφεντικά ούτε υπάλληλοι.
Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως η ουσία του καφενείου δεν έγκειται ούτε στο «τσάμπα» ούτε στο δωρεάν. Όσοι βλέπουν την συγκεκριμένη προσπάθεια, όχι σαν μια συνειδητή πολιτική στάση που αντιτίθεται στης κατεστημένες λογικές και αξίες αυτού του κόσμου, αλλά σαν μια εύκολη και πιο «φθηνή» ικανοποίηση της ανάγκης για κατανάλωση, όσοι δεν νοιώθουν αυτήν την καθημερινότητα της αλλοτρίωσης μέσα στα ασφυκτικά καλούπια της αγοράς και του εμπορίου, όσοι θεωρούν την επανάκτηση επιθυμιών και καθημερινών στιγμών κάτι λιγότερο από αναγκαία, θεωρούμε ότι δεν έχουν καμία σχέση και θέση σε αυτήν την προσπάθεια.

Ημέρα και ώρα της εβδομαδιαίας ανοιχτής διαχειριστικής συνέλευσης του καφενείου: Δευτέρα 18:00 στον χώρο του καφενείου

Δευτέρα – Παρασκευή
10:00 – 18:00
Υπόγειο ΣΤΕΦ