Ανάρτηση πανό αλληλεγγύης στην Ε.Ο. Επαναστατικός Αγώνας

Παρέμβαση αλληλεγγύης στον αναρχικό αγωνιστή Άρη Σειρηνίδη

Παρέμβαση αλληλεγγύης στον Άρη Σειρηνίδη πραγματοποιήθηκε σήμερα στις Σέρρες εν όψει της δίκης του στην Αθήνα στις 8/6
μοιράστηκαν κείμενα σε 2 κεντρικά σημεία της πόλης και αναρτήθηκε πανό στην πλατεία Ελευθερίας


το κείμενο που μοιράστηκε:

O Άρης Σειρηνίδης κρατείται από τις αρχές Mαΐου 2010 με την κατηγορία ότι πυροβόλησε (χωρίς θύματα) εναντίον μιας κλούβας των ΜΑΤ στα Εξάρχεια τον Ιούλιο του 2009.

Tο σκηνικό της δίωξης έχει όλα τα σασπένς αστυνομικής ταινίας τρόμου και όλα τα χαρακτηριστικά κλασικής αστυνομικής σκευωρίας.

Aρχικά, τον κατηγόρησαν για ένοπλη ληστεία μετά φόνου, που έγινε στο Πράκτικερ της οδού Πειραιώς. Αφού τον κράτησαν 5 ολόκληρες μέρες, κατά παράβαση των δικονομικών κανόνων, απέσυραν τις κατηγορίες της ένοπλης ληστείας. H προσπάθεια να τον παρουσιάσουν ως «αιμοδιψή» ληστή απέτυχε, αλλά οι διώκτες του ήταν αποφασισμένοι να του φορτώσουν κατηγορίες. Aφού τον κράτησαν παράνομα στα κρατητήρια της ΓAΔA άλλες 5 μέρες, την τελευταία στιγμή, κι ενώ ετοιμάζονταν να τον αφήσουν ελεύθερο, του φόρτωσαν μια άλλη κατηγορία για μια άσχετη υπόθεση, τον πυροβολισμό εναντίον κλούβας των MAT στην οδό X. Tρικούπη ένα χρόνο πριν.

Θυμίζουμε πως όταν έγινε η επίθεση κατά της κλούβας των MAT, τον Ιούλιο του 2009, ακόμα και η αστυνομία δεν είχε δώσει διαστάσεις, θεωρώντας πως κανείς «τρομοκράτης» δε θα πυροβολούσε μέσα στον κόσμο ένα καλοκαιρινό βράδυ στα Εξάρχεια φορώντας σαγιονάρες, σομπρέρο και χειρουργική μάσκα. Tότε απέδιδε σε κάποιον «σαλεμένο» τον πυροβολισμό.

Στην πραγματικότητα κανένα στοιχείο και καμιά μαρτυρία δεν ταίριαζε στον Άρη Σειρηνίδη για να συρθεί στα δικαστήρια και τις φυλακές με τη βαρύτατη κατηγορία για 17 απόπειρες ανθρωποκτονίας κατά συρροή. Oι καταθέσεις του διοικητή της διμοιρίας των MAT που δέχθηκε την επίθεση και άλλων αυτοπτών μαρτύρων μιλούσαν τότε για έναν κοντό, ύψους 1.60 - 1.65 μ. μελαχρινό και με σχιστά μάτια.

O Άρης Σειρηνίδης ψηλός, 1.85 μ, ανοιχτόχρωμος, χωρίς «σχιστά» μάτια δεν ταίριαζε. Eπιπλέoν είχε ισχυρό άλλοθι, γιατί την ίδια ώρα πολλοί μάρτυρες τον είδαν σε καφενείο της πλατείας Eξαρχείων. Πώς θα μπορούσε με τις σαγιονάρες να τρέξει, να φτάσει στην οδό Xαριλάου Tρικούπη, τη στιγμή ακριβώς που περνούσε η κλούβα, να πυροβολήσει, να ξανατρέξει, και καταδιωκόμενος να αλλάξει ρούχα και να ξαναβρεθεί σε ελάχιστα λεπτά στο καφενείο της πλατείας Eξαρχείων;

Aυτό ξεπερνά τα όρια της πιό τολμηρής διωκτικής ανοησίας. Aν όμως η πραγματικότητα δεν ταιριάζει, τόσο το χειρότερο γι' αυτήν. Aφού τα πραγματικά στοιχεία δεν ταίριαζαν, οι αστυνομικοί διώκτες «ανακάλυψαν» 10 μήνες αργότερα άλλο «αποδεικτικό» υλικό. Bρέθηκε, λένε, γενετικό υλικό (DNA) του Άρη Σειρηνίδη σε χειρουργική μάσκα που κάποιος αυτόπτης μάρτυρας παρέδωσε στην αστυνομία 15 λεπτά μετά τον πυροβολισμό. Οι αστυνομικοί που καταδίωξαν το δράστη και πραγματοποίησαν επιτόπια έρευνα βρίσκωντας τον κάλυκα από τη σφαίρα, στη δικογραφία δεν αναφέρουν τίποτα περί χειρουργικής μάσκας. O ίδιος ο αυτόπτης μάρτυρας στην κατάθεσή του λέει ότι η μάσκα έπεσε από άτομο που κανείς δεν κυνηγούσε, εντελώς διαφορετικό από τον δράστη και τον κατηγορούμενο.

Σ' αυτή την αγνώστου προέλευσης ιατρική μάσκα (ανάλογες μπορούσε κανείς να βρει αρκετές στους δρόμους της περιοχής τον Iούλιο του 2009, ύστερα από τις επιθέσεις των MAT σε διαδηλωτές) 10 μήνες αργότερα «βρέθηκε» γενετικό υλικό του Άρη Σειρηνίδη. Στην πραγματικότητα, στα εργαστήρια της ΓAΔA βρήκαν υλικό από τουλάχιστον τρεις διαφορετικούς ανθρώπους, όμως έκριναν(;) πως «το κυρίαρχο DNA» ανήκει στον Άρη Σειρηνίδη. Σημειωτέον ότι το DNA ελήφθη παράτυπα από το πορτοφόλι του κατηγορουμένου.

Aπό εκεί αρχίζει ο εφιάλτης και ο γολγοθάς του Άρη και της οικογένειάς του -που οδήγησε τον πατέρα του, Κώστα Σειρηνίδη, στο θάνατο από καρδιακή προσβολή ενώ προσπαθούσε να αποκαλύψει την αστυνομική σκευωρία.

Γιατί επελέγη ο Άρης Σειρηνίδης ως στόχος της αστυνομικής σκευωρίας;

O Άρης Σειρηνίδης δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο. Συνεπής αγωνιστής, γνωστός για τη δράση του στους κοινωνικούς αγώνες, στις κινήσεις αλληλεγγύης σε φυλακισμένους αγωνιστές, στους τοπικούς και τους κεντρικούς αγώνες, σε όλα τα μεγάλα ζητήματα που απασχόλησαν την ελληνική κοινωνία. Στην πραγματικότητα η δίωξή του είναι μέρος μιας ατέλειωτης σειράς διώξεων που έχουν εξαπολύσει οι μηχανισμοί του κράτους εναντίον μιας πλειάδας κοινωνικών αγωνιστών.

H αστυνομική και δικαστική σκευωρία είναι μέρος της αντι-εξεγερτικής εκστρατείας του κράτους που έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις μετά την εξέγερση του Δεκέβρη του 2008 - εξέγερση που πυροδότησε η αναίτια και εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου μαθητή Aλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικούς στην ίδια περιοχή των Eξαρχείων.

Tο καινούργιο, στην περίπτωση του Άρη Σειρηνίδη, δεν είναι η αστυνομική σκευωρία, παλιά και δοκιμασμένη μέθοδος όλων των κρατικών μηχανισμών, ιδίως σε εποχές κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής και ηθικής σήψης.

Tο καινούργιο που εγκαινιάζει το κατηγορητήριο κατά του Άρη Σειρηνίδη είναι η χρήση γενετικού υλικού (DNA) ως κύριο αποδεικτικο υλικό στη δίωξη ενός ανθρώπου. H μέθοδος αυτή, επιστημονικοφανής εκ πρώτης όψεως, βάλλεται ως αναξιόπιστη από νομικούς και βιολόγους. Πρωτίστως γιατί το DNA εξετάζεται από τους ίδιους τους διωκτικούς μηχανισμούς, αδιαφανώς, με τελείως ελλιπείς, ανεπαρκείς και αντι-επιστημονικές μεθόδους. Δεύτερον γιατί το γενετικό υλικό (από τρίχα, σάλιο, ιδρώτα, αίμα, κλπ) μπορεί να αναπαραχθεί από τους ίδιους τους διωκτικούς μηχανισμούς και να σκορπιστεί σε τόπους που η αστυνομία θέλει να ενοχοποιήσει. Ως μέθοδος, η χρήση της σήμανσης μέσω DNA, είναι τόσο αναξιόπιστη που έχει περάσει ακόμη και στα αμερικανικά αστυνομικά φιλμ.

Στην ουσία, με τη χρήση του DNA, ως κύριου και αποκλειστικού υλικού τεκμηρίωσης του κατηγορητηρίου, οι διωκτικοί μηχανισμοί εγκαινιάζουν μια νέα μέθοδο σκευωριών και κατασκευής ενόχων. Στο εξής, κάθε κατηγορούμενος, πολιτικός ή και ποινικός θα είναι ανήμπορος να υπερασπίσει με στοιχεία και μαρτυρίες την αθωότητά του, μπροστά στο υλικό DNA που θα προσκομίζει ο αστυνομικός διώκτης. Kανείς διωκόμενος ουσιαστικά δε θα έχει το δικαίωμα υπεράσπισης της αθωότητάς του. Tα δικαστήρια, από τη στιγμή που θα δεχθούν τη χρήση της μεθοδολογίας σήμανσης μέσω DNA, ανοίγουν επισήμως μια νέα μέθοδο παραβίασης κάθε νομικού δικαιώματος. Η δίωξη του Άρη Σειρηνίδη εγκαινιάζει μια νέα εποχή πολιτικών διώξεων, κατά την οποία κάθε αγωνιστής θα βρίσκεται όμηρος με βάση στοιχεία ενός γενετικού υλικού εντελώς έωλα, φερτά ή αναπαράξιμα από τις διωκτικές αρχές.

«Aντιμετωπίζουμε ένα κραχ στην οικονομία και ένα κραχ στην ασφάλεια», είχε δηλώσει ο (πρώην) υπουργός Προστασίας του Πολίτη Xρυσοχοΐδης. Aνεξάρτητα από πρόσωπα, ιδίως μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, την αλλαγή της αμερικανικής στρατηγικής σε «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» και την εσωτερίκευσή της στην Ελλάδα με απαρχή το τρομοκρατικό καλοκαίρι του 2002, το ίδιο το κράτος μετατοπίζεται όλο και περισσότερο σε θέση εκτός των νομικών και συνταγματικών του ορίων, ενεργώντας όλο και πιο συχνά σαν “σε διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης”. Ειδικά μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 νέα αντι-εξεγερτικά σώματα δημιουργούνται, όπως οι Ομάδες ΔEΛTA και ΔIAΣ και η αστυνομία στρατιωτικοποιείται, την ίδια στιγμή που ο στρατός αποκτά χαρακτηριστικά αστυνομικής δύναμης κρούσης όχι τόσο ενάντια στον «εξωτερικό εχθρό», όσο ενάντια στον συνεχώς διευρυνόμενο «εσωτερικό εχθρό». Στο δικαστικό/νομοθετικό επίπεδο, νέοι τρομονόμοι ψηφίζονται εν κρυπτώ, η συμμετοχή σε μαζικές διαδηλώσεις «που εκτρέπονται» γίνεται κακούργημα, και νέες μέθοδοι χρησιμοποιούνται (όπως η χρήση DNA) για την καταστολή κάθε εστίας κοινωνικής αντίστασης.

Στην περίοδο της μεγαλύτερης επίθεσης της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, της λεηλασίας των κοινωνικών κεκτημένων, αλλά και της όξυνσης των κοινωνικών αντιθέσεων και συγκρούσεων, ο αγώνας μας οφείλει να περιλαμβάνει την υπεράσπιση κάθε διωκόμενου αγωνιστή.O Άρης Σειρηνίδης διώκεται για το φρόνημα και τη δράση του. Aνεξάρτητα από ιδεολογικές ή πολιτικές συμφωνίες και διαφωνίες, οφείλουμε όλοι να τον υπερασπίσουμε. H παράταση της προφυλάκισής του είναι ένα ακόμη δικονομικό σκάνδαλο. Απαιτούμε την παύση κάθε δίωξης. Η απελευθέρωση του Άρη να γίνει ένα ακόμη ανάχωμα στα εξοντωτικά τους σχέδια.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΗ ΣΕΙΡΙΝΙΔΗ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

Αφίσα για Εκδήλωση-Συζήτηση το σάββατο 7 Μαίου

Εκδήλωση-Συζήτηση για το νέο τρομονόμο, τον εγκλεισμό και την καταστολή των κοινωνικών αγώνων

Κείμενο της Εισήγησης:

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ «ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ»…

Το έτος που διανύουμε οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης και της ένταξης στο ΔΝΤ είναι εμφανείς στα περισσότερα στρώματα της κοινωνίας, όπου κυριαρχείται από ένα κλίμα ανασφάλειας κι αβεβαιότητας. Την κατάσταση αυτή επιβαρύνουν τα ΜΜΕ, με τις γνωστές τακτικές εκφοβισμού και τρομολαγνείας που μόνο στόχο έχουν να αποτρέψουν τον λαό από το να πάρει τη ζωή στα χέρια του και να αντισταθεί. Έτσι και το κράτος με τη σειρά του, προβλέποντας τις επερχόμενες κοινωνικές αναταραχές, προσπαθεί να εντείνει τον έλεγχο και την πειθάρχηση της κοινωνίας, περνώντας νόμους όπως το λεγόμενο «τρομονόμο». – Ο οποίος, ψηφίστηκε αρχικά το 2001, με πρώτη τροποποίηση το 2004 και τελευταία, μάλιστα μέσα σε μία μόνο συνεδρίαση, το καλοκαίρι του 2010, περίοδο δηλαδή όπου όλα τα κινήματα βρίσκονται σε ύφεση.

Το κράτος λοιπόν, στην προσπάθειά του να καταστείλει κάθε μορφή αντίδρασης, βαφτίζει κάθε τι που βρίσκεται εναντίων του, ως τρομοκρατία. Για εμάς από την άλλη, τρομοκρατία είναι η φτώχεια, η πείνα, η εξαθλίωση, η ανεργία, τα εργατικά «ατυχήματα», οι φυλακές, οι στρατοί, οι νεκροί και οι εξαθλιωμένοι των πολέμων, οι δολοφονίες των μεταναστών στα σύνορα, το τείχος της ντροπής της FRONTEX κ.ά. Καταστάσεις που δημιουργήθηκαν από τους εξουσιαστές, οι οποίοι μαζί με την απαραίτητη συνεργασία των ΜΜΕ, παρουσιάζονται ως οι «προστάτες» της κοινωνίας ενώ ο αντιστεκόμενος λαός βαφτίζεται «εσωτερικός εχθρός». Έτσι εξαπολύεται ένας πόλεμος ενάντια στον «εσωτερικό εχθρό», ουσιαστικά ένας πόλεμος ενάντια σ’ όσους αντιστέκονται στα σχέδιά τους. Αν πριν από 70 χρόνια ονόμαζαν τον εχθρό αυτό «κομμουνιστική απειλή», σήμερα τον ονομάζουν «τρομοκρατία». Με το φάντασμα της τρομοκρατίας να πλανιέται πάνω από τον λαό και να ακολουθείται από απειλές δίωξης και παραδειγματικής τιμωρίας, απονοηματοδοτούνται οι αγώνες και γίνεται απόπειρα για την πλήρη καταστολή αντιστάσεων ενάντια στην κυριαρχία.

Έχοντας σε ισχύ το νόμο από το 2001 έχουμε δει εώς τώρα το κράτος να τον χρησιμοποιεί για να καταστρατηγήσει όλες τις κοινωνικές αντιστάσεις, «βαφτίζοντας» 11 ανήλικους στη Λάρισα ως τρομοκράτες στην εξέγερση του Δεκέμβρη, καταστέλλοντας απεργίες, ακόμα και συλλαμβάνοντας διαδηλωτές σε πορείες, και μετέπειτα προφυλακίζοντας τους χωρίς στοιχεία. Εδώ είναι όμως που ο «αθώος» νόμος παίρνει χαρακτηριστικά προληπτικής καταστολής και οδηγεί σε καταστάσεις ομηρίας. Συγκεκριμένα, μερικές από τις αλλαγές του τρομονόνου είναι οι εξής: η παρακώλυση συγκοινωνιών, η συμβολική κατάληψη κτιρίων και η κατασκευή οδοφραγμάτων, πλέον ανάγονται σε κακουργήματα. Η υλική ή άυλη υποστήριξη και αλληλεγγύη στους αντιστεκόμενους θεωρείται υποβοήθηση του «τρομοκρατικού έργου» και διώκεται ποινικά. Επίσης, μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο οποιοσδήποτε παρακινεί ,μέσω αφισών, προκηρύξεων κ.ά., στις παραπάνω πράξεις θα θεωρείται ότι απειλεί την «κοινωνική ειρήνη» και θα διώκεται. Στους δε μάρτυρες κατηγορίας το κράτος πλέον θα προσφέρει μια «αόρατη ρουφιανοκουκούλα», καθώς αφαιρεί απ’ τον κατηγορούμενο το δικαίωμα να γνωρίζει το όνομα αυτού που τον κατηγορεί. Με άλλα λόγια, δηλαδή, ο τρομονόμος προστατεύει πιο καλά τους ρουφιάνους, βάζει στο στόχαστρο τους αγωνιζόμενους ενώ παράλληλα οχυρώνει τη βία του κράτους.

Ένας ακόμη τρόπος περαιτέρω καταστολής και εκφοβισμού είναι ο εγκλεισμός των ανθρώπων που αντιστέκονται, στα κολαστήρια της «δικαιοσύνης», τις φυλακές. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι μέσα στη φυλακή βρίσκονται κλεισμένοι οι πιο φτωχοί και αποκλεισμένοι. Εκεί η ανθρώπινη αξιοπρέπεια περνάει σε δεύτερη μοίρα με τις άθλιες συνθήκες κράτησης, με στοιβαγμένους ανθρώπους μέσα στα κελιά, εξαιτίας του υπερπληθυσμού. Απειλές για πειθαρχικά και στέρηση άδειας, ξυλοδαρμοί ή βασανιστήρια από τους ίδιους τους δεσμοφύλακες, είναι μερικά στοιχεία από την καθημερινότητα των κρατουμένων.

Από τη δική μας σκοπιά, τα όποια ποιοτικά χαρακτηριστικά διαφοροποιούν τους πολιτικούς και ποινικούς κρατούμενους εξαντλούνται και αίρονται κάτω από τις εγκληματικές συνθήκες και όρια που επιβάλει η εξουσία για όλους. Θεωρούμε πως όλοι τους πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ως κοινωνικοί έγκλειστοι ενός καταπιεστικού και εκμεταλλευτικού συστήματος όπου η ποινή έχει εκδικητικό και κατασταλτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση σωφρονιστικό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

Μικροφωνική-Παρέμβαση αλληλεγγύης στην Κερατέα

Την πέμπτη 14/4 πραγματοποιήθηκε, στην κεντρική πλατεία της πόλης των Σερρών(Πλατεία Ελευθερίας),τις απογευματινές ώρες μικροφωνική-παρέμβαση αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας, ενάντια στην επικείμενη κατασκευή Χ.Υ.Τ.Υ στην περιοχή του Οβριόκαστρου. Κατά την διάρκεια της παρέμβασης μοιράστηκαν και διαβάστηκαν κείμενα αλληλέγγυων ενώ αναρτήθηκε και πανό.

Πορεία γενικής απεργίας 23/2 στις Σέρρες

Μεγάλη συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση και πορεία ,για τα δεδομένα της πόλης, που πραγματοποιήθηκε σήμερα στις Σέρρες από απεργούς πολλών κλάδων όπως Ο.Τ.Α φαρμακοποιών κ.α. Υπήρχαν 3 ξεχωριστές συγκεντρώσεις , της Γ.Σ.Ε.Ε στην Νομαρχία Σερρών, του Αγωνιστικού Συντονισμού Εργαζομένων στην πλατεία Κρονίου και του ΠΑΜΕ στην πλατεία Ελευθερίας όπου ακολούθησε δική του ξεχωριστή πορεία.

Στην πλατεία Κρονίου αφού ενωθήκαμε με τον εμπορικό σύλλογο, τους απεργούς του Δήμου και τον Αγωνιστικό Συντονισμό Εργαζομένων , με μαζικότητα 250-300 ατομων, πορευτήκαμε στήν συγκέντρωση της ΓΣΕΕ όπου ακούστηκαν εκτός τών άλλων, συνθήματα κατά των εργατοπατέρων. Στην συνέχεια και αφού επανενώθηκε ο κόσμος, ξεκίνησε πορεία στο κέντρο της πόλης με περίπου 500 άτομα δυναμική. Στο τέλος της πορείας ένα μέρος των διαδηλωτών πορεύτηκε πρός την ΔΕΥΑΣ(Δημόσια Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Σερρών) όπου και έγινε στάση διαμαρτυρίας ενάντια στις νέες φορολογικές αυξήσεις, γράφτηκε σύνθημα στον τοίχο έξω απο τα ταμεία και φωνάχτηκαν συνθήματα όπως :

ΠΑΛΙ ΦΟΥΣΚΩΜΕΝΗ ΜΟΥ ΗΡΘΕ Η ΔΕΥΑΣ - ΕΡΓΑΤΗ ΚΙ ΑΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΘΑ ΔΙΨΑΣ

ΤΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΑΡΓΟ - ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΘΟ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

το κείμενο που μοιράστηκε:

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ ΣΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥΣ

ΣΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΓΩΝ ΤΟΥΣ

Ακόμα κι αν μια σταγόνα είναι αρκετή για να ξεχειλίσει ένα ολόκληρο ποτήρι, φαίνεται πως η μουντάδα των καθημερινών εξελίξεων δεν είναι ικανή να ξυπνήσει για τα καλά τους ολοένα αυξανόμενους καταπιεσμένους. Μια κοινωνία η οποία μοιάζει να ξυπνάει διαρκώς από τον εφιάλτη των νέων «έκτακτων» μέτρων κι όμως η ίδια να παραμένει δέσμια του λήθαργου της. Ένας κοινωνικός λήθαργος ο οποίος χτίστηκε μέσα από δεκαετίες αποχαύνωσης, ποικίλων θεαμάτων, καταναλωτικής μανίας, μέσα από τον εκκωφαντικό ήχο των χειροκροτημάτων των σημερινών δημίων μας. Μιας υπόσχεσης για ένα καλύτερο μέλλον, το οποίο σαν δόσεις δανείων καλούμαστε σήμερα να αποπληρώσουμε λόγο της ματαιοδοξίας μας . Κι όμως οι κρατικοδίαιτες φιλολαϊκές πολιτικές οικονομικής διαχείρισης του παρελθόντος δεν πρόκειται να επιστρέψουν ποτέ ξανά, και ο μόνος λόγος ύπαρξής τους ήταν η προϋπόθεση για την επιτυχία της σημερινής μας αφαίμαξης προς όφελος και σωτηρία των εξουσιαστών μας.

Άλλωστε τα κατάλοιπα των πολιτικών επιλογών του παρελθόντος είναι που δημιουργούν τους βίαιους κλυδωνισμούς στη Μέση Ανατολή και Αφρική, με αλυσιδωτές εξεγέρσεις και κοινωνικές εκρήξεις. Η αναπροσαρμογή των κρατών με κάθε κόστος είναι μία πραγματικότητα μέσα από την διαρκή πίεση των νέων οικονομικών συνθηκών. Κι όμως παρ’ όλες τις προσπάθειες της εξουσίας, οι λαοί επιμένουν να αντιστέκονται σε πείσμα των καιρών με δυναμικές αντιδράσεις ακόμα και σε χώρες κοντά στη δική μας πραγματικότητα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι αυτά της Πορτογαλίας, Ιρλανδίας , Ιταλίας, Ισπανίας και Αγγλίας. Αγώνες ανθρώπων τόσο κοινούς με τους δικούς μας, δημιουργημένοι από κοινές αφορμές και αφετηρίες. Έτσι λοιπόν η ελληνική πραγματικότητα ορίζεται μέσα από νέες μειώσεις μισθών, με αυξήσεις άμεσων-έμμεσων φόρων, μείωση και ξεπούλημα των δημοσίων υπηρεσιών-παροχών, συνθέτουν μια επιβίωση που γίνεται όλο και δυσκολότερη για όλους μας.

Το τεταμένο και αφιλόξενο αυτό κλίμα όπως είναι επόμενο, έρχεται να εναντιώσει ένα κομμάτι της κοινωνίας στα νέα μέτρα , το οποίο αρνούμενο να ξεπουλήσει τα στοιχειώδη εναπομείναντα βιοτικά αγαθά , έμπρακτα επιλέγει την δική του πλευρά στη μάχη για επιβίωση με ποικίλους τρόπους δράσης , όπως οι απεργίες και οι μαζικές διαδηλώσεις. Στον αντίποδα των αντιφρονούντων σ’ αυτήν την καταπίεση, τα αδηφάγα κοράκια των ΜΜΕ κατασπαράζουν τους αγώνες των απεργών διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα. Φορώντας την μάσκα της αντικειμενικής “ενημέρωσης” , τερατοποιούν τα γεγονότα και παρουσιάζουν τους απεργούς σαν θύτες και εχθρούς της κοινωνικής ειρήνης. Υπό τον φόβο της κλιμάκωσης των κοινωνικών εντάσεων και προσπαθώντας να μετριάσουν την ολοένα και αυξανόμενη οργή των καταπιεσμένων δημιουργούν αισθήματα τρομοκρατίας και προβάλουν την υποτιθέμενη λαϊκή απαίτηση για επέμβαση κατασταλτικών δυνάμεων.

Το κράτος καταστολής εδραιώνεται εκ νέου, με την ολοένα εντεινόμενη δράση των κατασταλτικών μηχανισμών του, οι οποίοι ως μόνο σκοπό έχουν τον περιορισμό των ήδη μειωμένων ελευθεριών της κοινωνίας. Την ίδια στιγμή, που οι αγώνες των ντόπιων εργατών βαφτίζονται με νομοθετικά τεχνάσματα καταχρηστικοί και αντισυνταγματικοί, η πραγματικότητα για τους ξένους εργάτες είναι πολύ χειρότεροι με πρόσφατο παράδειγμα αυτό των 300 μεταναστών απεργών πείνας σε Αθήνα και Θεσ/νίκη . Ένα περιστατικό το οποίο φανερώνει, το δόγμα μηδενικής ανοχής το οποίο ακολουθείται από την εξουσία απέναντι σε κάθε φωνή διαμαρτυρίας και διεκδίκησης, ακόμα και στις περιπτώσεις που τα αιτήματα των αγωνιζόμενων βρίσκονται μέσα στα πλαίσια των νόμων η οποία δημιούργησε. Έτσι το άσυλο καταλύεται, για πρώτη φορά χωρίς την παραμικρή ύπαρξη αξιόποινης πράξης, ενώ οι μετανάστες διώκονται σε ακατάλληλο χώρο με την προκαταβολική άρνηση των κυριάρχων για ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Οι επίπλαστες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε νόμιμα και παράνομα μέσα, δεν υπήρξαν ποτέ πιο δυσδιάκριτες, καθώς το σύνταγμα της χώρας και οι νόμοι της, αλλάζουν καταλύεται παραγγελία με διαδικασίεςexpress, όταν τα ντόπια ή ξένα αφεντικά το επιθυμούν.

Την ουσία αυτής της κατάστασης, ζήσαμε κοντά στην πόλη των Σερρών με την χρήση του μέχρι πρότινος ανενεργού χουντικού νόμου περί απαγορεύσεων των συναθροίσεων, σαν ένα κατασταλτικό μέσο για την αποσιώπηση του αγώνα των ντόπιων αγροτών του νομού μας, δυστυχώς με επιτυχία προς το παρόν. Φυσικά όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να μην συνοδεύονται από την λύσσα των ένστολων σκυλιών η οποία αποτυπώνεται σε στατιστικές των ολοένα αυξανόμενων κρουσμάτων αστυνομικής αυθαιρεσίας, που βλέπουν κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας.

Μέσα στο υπάρχον κλίμα αναβρασμού οι θεσμοθετημένοι συνδικαλιστικοί φορείς, αυτόκλητα αναλαμβάνουν τον ρόλο της βαλβίδας κοινωνικής αποσυμπίεσης, παίρνοντας πρωτοβουλίες πυροτεχνήματα, συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής πορείας, χωρίς ουσία είτε στόχευση. Το συνδικαλιστικό κίνημα βρίσκεται περιχαρακωμένο από επαγγελματίες εργατοπατέρες οι οποίοι όχι μόνο δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά βρίσκονται σε αγαστή επικοινωνία και συνεννόηση με τα αφεντικά (ΣΕΒ), υπογράφοντας ακόμα και συμφωνίες για παγώματα μισθών προς όφελος της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας των μεγαλοεπιχειρήσεων. Οι ίδιοι προσπαθούν να πατρονάρουν κάθε άμεση και πραγματική αντίδραση των εργατών, η οποία είναι εκτός των ορίων που οι ίδιοι θέτουν, λασπολογώντας είτε αποσιωπώντας πρωτοβουλίες ή περιστατικά. Είναι ζήτημα καθαρά δικό μας, εμάς των εξαθλιωμένων, να παλέψουμε μέσα από δικά μας πλαίσια, και τα δικά μας θέλω. Να πάψουμε επιτέλους να αναθέτουμε σε ‘αρμόδιους’ τόσο ουσιαστικά για μας ζητήματα επιδιώξεων.

Στις εποχές που διανύουμε αλλά και σε αυτές που πρόκειται να έρθουν, ο ασφυκτικός κλοιός, αυτοί οι συγκλειόμενοι τοίχοι της πίεσης του γενικευμένου ελέγχου, της εντεινόμενης καταστολής, της εργασιακής επισφάλειας και της ανάθεσης των αγώνων μας σε τρίτους, θα εντείνονται όλο και περισσότερο αν συνεχίσουμε να ενστερνιζόμαστε την απάθεια και τον εφησυχασμό. Μέσα από αυτοοργανομένες δομές από εμάς για εμάς, μέσα σε εργασιακούς χώρους, σχολές και γειτονιές, οφείλουμε στους εαυτούς μας να οργανώσουμε την πολύμορφη επίθεσή μας σε αυτόν τον σάπιο κόσμο. Να ενσαρκώσουμε την ελπίδα για μία άλλη ζωή μακριά από τα δεσμά της καταπίεσης που σήμερα μας σκλαβώνουν και μαυρίζουν της ζωές και τα όνειρα μας.

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΓΡΑΝΑΖΙ ΔΕΝ ΓΥΡΝΑ

ΕΡΓΑΤΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Πανό για κάλεσμα πορείας-απεργίας 23 Φεβρουαρίου

Ας δώσουμε το παρών όλοι και όλες στις 23 φεβρουαρίου στις 10।00 π।μ। στην πλατεία Κρονίου για να διαδηλώσουμε ακόμα μια φορά ενάντια στον τρόμο διεκδικώντας για ακόμα μια φορά τα αυτονόητα.

Μικροφωνική-παρέμβαση για τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Στις 11 Φεβρουαριου πραγματοποιηθηκε το απογευμα, μικροφωνικη παρεμβαση στο κεντρο της πολης των Σερρων, στα πλαισια της Πανελλαδικής-Πανευρωπαϊκής ημέρας αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας.

Μαζευτηκαν περιπου 25-30 συντροφοι-αλληλεγγυοι και μοιραστηκαν κειμενα, καθως και διαβαστηκαν τα κειμενα της Πρωτοβουλιας,το κειμενο των μεταναστων και η ιατρικη γνωματευση. Ο κοσμος της πλατειας και οι περαστικοι ηταν θετικη στην κινηση αυτη καθως και καποιοι απο αυτους σταματησαν και ηθελαν να μαθουν περισσοτερα για το γεγονος.
Στο τελος της παρεμβασης πεταχτηκαν και τρικακια σε ολο το μηκος της πλατειας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 300 ΕΡΓΑΤΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

.::Φωτογραφιες απο την παρεμβαση:

Πανό καλέσματος για μικροφωνική-συγκέντρωση 6 Δεκέμβρη

Φωτογραφίες από παρέμβαση για Γ.Δημητράκη στις Σέρρες

Φωτογραφίες από παρεμβάσεις εντός ΤΕΙ και σε κεντρικό σημείο της πόλης των Σερρών

Αντιεκλογική παρέμβαση στο Τ.Ε.Ι Σερρών

Παρέμβαση πραγματοποιήθηκε την Τριτη 18 Μαιου στο ΤΕΙ Σερρών με μικροφωνική και μοίρασμα φυλλάδιων ενάντια στη διαδικασία των φοιτητικών εκλογών.

.::Κειμενο που μοιραστηκε::.

ΝΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΛΑΙΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟΥΣ…

Εκλογές. Μια διαδικασία μέσω της οποίας ο κόσμος παροτρύνεται να διαλέξει ο ίδιος τους εξουσιαστές του, παρουσιάζοντας απροκάλυπτα και χωρίς κανέναν ενδοιασμό τη συμμετοχή του σε αυτή, σαν δικαίωμα. Όμως, μόνο δικαίωμα δεν είναι. Κι αυτό το γνωρίζουμε όλοι μας από τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας. Όχι για το ποιος απ' όλα τα λαμόγια θ' αναλάβει τα ηνία της λήψης αποφάσεων, αλλά για το ότι δίνεται η εξουσία σε ελάχιστα άτομα να αποφασίζουν για τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, με διαφορετικές ανάγκες και επιθυμίες. Αυτός ο τεράστιος αριθμός ανθρώπων που καλούνται σαν ψηφοφόροι να συμμετάσχουν στο εκλογικό πανηγυράκι , μετά το πέρας των εκλογικών ημερών αποκλείονται αυτόματα από τη συμμετοχή στη λήψη κάθε λογής απόφασης, μέχρι τις επόμενες εκλογές.

Λογικό επακόλουθο ήταν η εξάπλωση αυτού του δημιουργήματος των εξουσιαστών σε όλα τα επίπεδα, μέχρι και στους εκπαιδευτικούς χώρους. Διαμορφώνεται στις συνειδήσεις μας, από πολύ μικρή ηλικία, σαν μια απόλυτα λογική διαδικασία, από το σχολείο με τις εκλογές των 15μελών μέχρι την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οι φοιτητικές παρατάξεις -σαν προέκταση του πολιτικού συρφετού μέσα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα- δεν δρουν ούτε κατά το ελάχιστο διαφορετικά. Καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους η δράση τους, για την βελτίωση ή επίλυση των προβλημάτων και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των φοιτητών, είναι επιφανειακή έως ανύπαρκτη. Όμως λίγο πριν τη χρονική περίοδο των εκλογών ξεκινάει το παιχνίδι της απεγνωσμένης ψηφοθηρίας, και σαν άξιοι μιμητές των κομμάτων χρησιμοποιούν ύπουλες, υπόγειες και παραπλανητικές τακτικές. Σκοπεύοντας στην εξάλειψη κάθε πιθανής αντίστασης, με τη χρήση μιας γενικευμένης πλύσης εγκεφάλου μέσω τεράστιων πανό, συνεχούς και μονότονης επανάληψης αφισών με περιεχόμενο αόριστα και ακαταλαβίστικα σλόγκαν, με ένα επίχρισμα επαναστατικής φρασεολογίας δεν αφήνουν και πολύ περιθώριο για διαμόρφωση προσωπικής και πολιτικής άποψης.

Βλέπουμε τις ζωές μας να βαίνουν όλο προς το χειρότερο, υπό την ηγεσία των αντιπροσώπων που εκλέγονται για να μας κουμαντάρουν. Η απάθεια, η παθητικότητα και η ανάθεση, αφού βαφτιστούν «συμμετοχή», παρουσιάζονται ως σωστές και λογικές πρακτικές. Ενώ η αυτοοργάνωση και η αυτορύθμιση των αναγκών και επιθυμιών μας από εμάς τους ίδιους, χωρίς διαμεσολαβητές και ειδικούς, φαντάζει ως μια ιδέα λανθασμένη, αναποτελεσματική και αδύνατη. Τους έχουμε καταλάβει. Όλα τα πολιτικά τους φερέφωνα μοιάζουν να μην έχουν πλέον τίποτα να επιδείξουν, ώστε να μας πείσουν να συνεχίσουμε να στηρίζουμε το καταστροφικό τους, για εμάς, σύστημα.

Καθένας από μας, κάθε γειτονιά, κάθε χωριό και πόλη, διαφοροποιείται και εξελίσσεται διαμέσου των ποικίλων αναγκών και συνθηκών λειτουργίας και διαβίωσης. Αντιιεραρχικά, χωρίς αρχηγούς και αντιπροσώπους, χωρίς νομιμοποιημένες διαδικασίες που τελματώνουν τις συνθήκες διαβίωσης, να μην μείνουμε θεατές μπροστά στη ζωή. Να ορίσουμε μόνοι μας την πραγματικότητα μας, εξαλείφοντας κάθε τέχνασμα της όποιας εξουσίας για να μας χειραγωγήσει. Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας: να διεκδικήσουμε να βγαίνουν όλες οι αποφάσεις μέσα απ’ τα δικά μας στόματα, μέσα από τις δικές μας σκέψεις, όντας οι ίδιοι πιο αρμόδιοι από τον κάθε επιτήδειο που θέλει να ορίσει το παρόν και το μέλλον μας.

Οι αγώνες και οι διεκδικήσεις μας ως φοιτητές, δεν θα μπορούσαν παρά να αποτελούν ένα μόνο μέρος των επιθυμιών και των ονείρων μας για μια ζωή χωρίς ιεραρχία και εξουσία, για έναν κόσμο αυτοοργάνωσης και ελευθερίας.

ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΙΙΕΡΑΡΧΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Ενημερωση για τις δρασεις στις Σερρες στις 4 και 5 Μαιου

Τρίτη 4 Μαΐου, τις πρωινές ώρες στην περιοχή Νεράιδα Παλαιοκάστρου, έκαναν την εμφάνιση τους, χωρίς καμία προειδοποίηση, αστυνομικές δυνάμεις των ΜΑΤ, μαζί με συνεργείο εκσκαφών και γεωτρήσεων, με πρόθεση την έναρξη των εργασιών κατασκευής του ΧΥΤΥ στην περιοχή.
Όπως έχει αναφερθεί και σε προηγούμενα δημοσιεύματα οι κάτοικοι της περιοχής αντιδρούν στην κατασκευή του εν λόγω έργου καθώς οι συνέπειες για τους ίδιους είναι ξεκάθαρα καταστροφικές. Αμέσως στο σημείο κατέφθασαν κάτοικοι διαμαρτυρόμενοι για το περιστατικό και μέσα από προκλήσεις και απειλές από την πλευρά των μπάτσων, ξέσπασαν συγκρούσεις, οι οποίες είχαν σαν αποτέλεσμα τις συλλήψεις (αρχικά προσαγωγές) 11 χωρικών αλλά και ενός ακόμη με τη διαδικασία του αυτόφωρου. Οι συλληφθέντες μεταφέρθηκαν στο Α.Τ. Σερρών, έξω από το οποίο συγκεντρώθηκε αυθόρμητα μεγάλος αριθμός κατοίκων των εν λόγω περιοχών, αλλά και σύντροφοι που έσπευσαν στο τμήμα μόλις ενημερώθηκαν για το συμβάν.
Αξίζει να αναφερθεί πως η συμπεριφορά από μέρους της αστυνομίας ήταν και πάλι προκλητική, απειλώντας τους κατοίκους να διαλύσουν την συγκέντρωση «για το καλό των συλληφθέντων» αλλά και προειδοποιώντας τους για τυχών αυριανές ενέργειες. Μέσα από τη λογική της τρομοκράτησης των κατοίκων, οι συλληφθέντες δεν πέρασαν από εισαγγελέα την ίδια μέρα, παρότι κάτι τέτοιο ήταν εφικτό. Μιας και το πρόσωπο της κρατικής καταστολής είναι παντού το ίδιο, οι αρχές φρόντισαν να κρατήσουν τους συλληφθέντες έγκλειστους σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας, φοβούμενοι τις μελλοντικές αντιδράσεις από μέρους των κατοίκων. Τελικά οι συγκεντρωμένοι αποχώρησαν τις βραδινές ώρες αφού πρώτα έγινε συνέλευση, στην οποία συμμετείχαν και οι σύντροφοι, για να αποφασιστεί τι ενέργειες θα ακολουθήσουν.
Όλοι μαζί ξεκίνησαν κατευθυνόμενοι προς την περιοχή της επικείμενης κατασκευής του ΧΥΤΥ, όπως είχε αποφασιστεί. Μαζί με τους ήδη συγκεντρωμένους, μαζεύτηκαν και άλλοι κάτοικοι από γύρω χωριά, των οποίων και η πορεία διακόπηκε από αστυνομικές δυνάμεις. Κάτοικοι και αλληλέγγυοι κατευθύνθηκαν πεζοί προς την περιοχή, χωρίς όμως να πραγματοποιηθεί καμία περαιτέρω ενέργεια, μιας και υπήρχαν δισταγμοί και διαφωνίες ανάμεσα στους κατοίκους.
Στις 5 Μαΐου, πιστοί στο ραντεβού μας για συμμετοχή στην πανελλαδική συγκέντρωση/ πορεία με αφορμή την απεργία ενάντια στα νέα οικονομικά μέτρα, αποφασίσαμε να μην ακολουθήσουμε το προκαθορισμένο δρομολόγιο στο κέντρο της πόλης, αλλά να κατευθυνθούμε μαζί με μπλοκ απεργών έξω από τα Δικαστήρια των Σερρών, όπου οι κάτοικοι του χωριού ήταν εκ νέου συγκεντρωμένοι περιμένοντας την ετυμηγορία του Δικαστηρίου. Ταυτόχρονα οι αστυνομικές δυνάμεις στο χώρο κατασκευής του ΧΥΤΥ ενισχύθηκαν επιπλέον με νέες διμοιρίες. Στον χώρο βρίσκονταν ήδη μέλη του ΠΑΜΕ σαν αλληλέγγυοι. Με παλμό φωνάχτηκαν συνθήματα σχετικά με την υπόθεση, κάτι το οποίο έγινε δεκτό από τους χωρικούς με μεγάλο ενθουσιασμό. Η δίκη κράτησε μέχρι και τις 18:00, όπου και αποφασίστηκε η 8μηνη κράτηση με τριετή αναστολή για όλους τους συλληφθέντες.
Παρόλη την τρομοκρατία, οι κάτοικοι δεν φάνηκαν να πτοούνται και ανακοίνωσαν σε όλους μας ότι ο αγώνας ενάντια στην κατασκευή του ΧΥΤΥ δεν θα σταματήσει αλλά θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση. Η αλληλεγγύη μας είναι δεδομένη σε ανθρώπους οι οποίοι υπερασπίζονται την αξιοπρέπεια τους ενάντια στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία, στηριζόμενοι καθαρά και μόνο στις δικές τους δυνάμεις.

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΙΣ ΒΙΛΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΥΛΕΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΙΝΩΝ

.::Φωτογραφιες απο τη συγκεντρωση εκτος Δικαστικου Μεγαρου:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 1ης ΜΑΗ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ

Η πορεία στις Σέρρες πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 150 ατόμων εκ των οποίων τα 70 άτομα συγκροτούσαν τα μπλοκ του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού και του αγωνιστικού συντονισμού εργαζομένων. Τα δύο αυτά μπλοκ μπήκαν στην κεφαλή της πορείας , με σκοπό να γυρίσει η πορεία , στους δρόμους των Σερρών και να αποτραπεί η ξεφτίλα της ΓΣΕΕ (ο γνωστός περίπατος από τη νομαρχία ως την πλατεία ελευθερίας που για όσους γνωρίζουν από την πόλη των Σερρών είναι μία απόσταση 100 περίπου μέτρων).
Όταν σύντροφος έγραφε συνθήματα σε τράπεζες, οι μπάτσοι επενέβησαν για να προστατέψουν την περιουσία των αφεντικών τους και προσπάθησαν να συλλάβουν έναν άλλο σύντροφο. Οι μπάτσοι έπεσαν επάνω του, ρίχνοντάς τον κάτω αλλά η αλληλεγγύη για άλλη μια φορά έδειξε τη δύναμή της, καθώς οι διαδηλωτές που συγκροτούσαν τα δύο μπλοκ έπεσαν επάνω τους για να πάρουν το σύντροφό τους.
Πετάχτηκαν τρικάκια και μοιράστηκε το παρακάτω κείμενο:

ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Από τις αρχές του 16 αιώνα , ένα νέο οικονομικό σύστημα έμελλε να δημιουργηθεί από τις ιδέες μερικών Άγγλων αλλά κυρίως Γάλλων φιλοσόφων , με το περίφημο "leusair-fair" ( "ας περάσει") αναφερόμενοι στην ελευθερία των αγορών αλλά και γενικότερα σε μια ιδεατή κοινωνία , της οποίας η ανάπτυξη αλλά και η ευμάρεια θα πήγαζε από τον ακατάπαυστο ανταγωνισμό μεταξύ των μελών που την απαρτίζουν . Έτσι γεννήθηκε ο πλέον περίφημος σε όλους μας καπιταλισμός? ένα οικονομικό σύστημα το οποίο διαφημίστηκε σαν το τελειότερο που έχει υπάρξει στην ανθρώπινη ιστορία. Παρ' όλα αυτά εξακολουθεί να είναι ένας επαναλαμβανόμενος βρόγχος οικονομικών κρίσεων και εξαθλίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων, έχοντας προκαλέσει δύο παγκοσμίους πολέμους στην προσπάθεια του να ανακάμψει. Δύο από τις πιο φημισμένες κρίσεις που έχει προκαλέσει είναι το κραχ του 1929 στην Αμερική και η πρόσφατη που εξελίσσεται μέχρι σήμερα.
Η κρίση αυτή δημιουργήθηκε μέσω της δυνατότητας των τραπεζών να καθορίζουν την ρευστότητα, τη διάθεση και την αγοραστική διανομή του χρήματος. Μέσω των δανείων έχουν την ικανότητα να παράγουν χρήμα το οποίο πραγματικά δεν υπάρχει, καθώς και μέσω καταθέσεων εκδίδουν δάνεια τα οποία υπό τη μορφή χρέους απαιτούνται από τους δανειολήπτες. Έτσι πλασματικά απαιτούν χρήματα τα οποία ποτέ δεν υπήρχαν μετατρέποντας τα ατομικά χρέη σε τραπεζικό κεφαλαίο.
Μέσα σε όλη αυτή τη δύνη των κοινωνικοπολιτικών αλλαγών, το ελληνικό κράτος από την δημιουργία του κιόλας, αναπτύχθηκε σαν ένα αδύναμο και δορυφορικό καπιταλιστικό κράτος, μιας και δεν είχε , ούτε έχει γερές βάσεις (βαριά βιομηχανία), έχοντας στο δυναμικό του ένα πολύ μεγάλο χρέος ως απόρροια παλαιότερων δανείων, και τέσσερις πτωχεύσεις στην σχετικά πρόσφατη ιστορία του, κατευθύνεται και χειραγωγείται από τις διεθνείς επιλογές και στόχους των "μεγάλων δυνάμεων". Όλοι αυτοί είναι και οι λόγοι για τους οποίους το ελληνικό κράτος αποτέλεσε έναν από τους πιο αδύναμους κρίκους στην Ε.Ε. και ένα από τα πρώτα κράτη που ένιωσαν τους βίαιους κλυδωνισμούς της παγκόσμιας κρίσης.
Η σημερινή κατάσταση την οποία βιώνουμε δείχνει ξεκάθαρα την ουσία του καπιταλισμού, την κοινωνική-ταξική ανισότητα, ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους. Η αμείωτη επιθυμία των κεφαλαιοκρατών για την αύξηση του πλούτου τους, ήταν η αιτία της οικονομικής κρίσης.
Για μια ακόμη φορά, είμαστε θεατές στο φαινόμενο της συνεργασίας αφεντικών, κράτους και Μ.Μ.Ε. που προσπαθούν να σπείρουν την μοιρολατρία στις συνειδήσεις των εργαζομένων. Ειδήσεις του πολιτικού παρασκηνίου λογοκρίνονται, παραποιούνται ακόμα και αποκρύπτονται . Σαν βάση της λύσης για την χρεοκοπία της χώρας, τίθεται η προσπάθεια δημιουργίας της αίσθησης για εθνική ενότητα και η συνδρομή όλων για να βοηθήσουμε το κράτος να ξεχρεώσει, αποσιωπόντας την ευθύνη του εκάστοτε κρατικού μηχανισμού, του κεφαλαίου και των τραπεζών για την τροπή της σημερινής κατάστασης. Στόχος ήταν να πείσουν πως ο εργάτης και ο εργαζόμενος πρέπει να κάνει θυσίες για να ξεπεράσει το πρόβλημα. Τα μέτρα τους δεν άργησαν να εφαρμόζονται. Έτσι το εργατικό δυναμικό παντός είδους επιχειρήσεων δέχεται επίθεση μαζικών απολύσεων, μείωση μισθών και συντάξεων, ανεργία, πληθωρισμό, αύξηση Φ.Π.Α. και νέα νομοθεσία περί εργασιακών συμβάσεων.
Και εφόσον το πρόβλημα δεν επιλήφθηκε, η δήθεν άμεση λύση του κράτους είναι ακόμα ένας αφέντης πάνω από τις ζωές μας. Η Ελλάδα υποδέχεται μετα βαΐων και κλάδων, τον ληστρικό οργανισμό Δ.Ν.Τ.. Και φυσικά απαιτούνται περισσότερες θυσίες για να βγούμε από τον βούρκο. Και αυτός που θα θυσιαστεί και θα πληρώσει είναι και πάλι ο εργάτης. Θα πληρώσει κάτι που δεκαετίες πλήρωνε και κάτι που δεν δημιούργησε αυτός αλλά τα αφεντικά του. Εκτός των άλλων με την "βοήθεια" αυτού του οργανισμού η Ελλάδα οφείλει να εναρμονίσει τους νόμους της στην πλανητική κυριαρχία του χρήματος, του κεφαλαίου και της εξουσίας αυτών. Κάτι τέτοιο είδαμε πριν χρόνια να συμβαίνει και στην Αργεντινή όπου καταργήθηκαν όλα τα δικαιώματα τα οποία κατακτήθηκαν με κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, διαλύοντας κάθε μορφής κίνημα ενάντια στο καπιταλιστικό μοντέλο.
Κατά την διάρκεια του κοινωνικού αυτού στραγγαλισμού, το κράτος επιστρατεύει όλους τους μηχανισμούς του . Την ίδια στιγμή που οι εργατικοί-κοινωνικοί αγώνες αποτελούν μονόδρομο , κρατικοδίαιτοι εργατοπατέρες της ΓΣΣΕ και της ΑΔΕΔΥ όταν δε σιωπούν, φροντίζουν απλά και μόνο να προβαίνουν σε κινήσεις εντυπωσιασμού χωρίς κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο, αφήνοντας τους εργαζόμενους έρμαια στις ορέξεις των κεφαλαιοκρατών.
Φυσικά οι επερχόμενες αναταραχές και η κοινωνική οργή δεν μπορεί να χαλιναγωγηθεί από τους επαγγελματίες συνδικαλιστές και για το λόγο αυτό ήδη έχουν επιστρατευτεί οι κατασταλτικές δυνάμεις του κράτους. Η ολοφάνερη τρομοκράτηση της κοινωνίας μέσα από αστυνομοκρατούμενες πόλεις, βίαιες συλλήψεις, ξυλοδαρμούς διαδηλωτών και μέσα από την ποινικοποίηση πολιτικών χώρων, όπως του αντιεξουσιαστικού, αποδεικνύουν περίτρανα την πραγματική ουσία της σύγχρονης αστικής δημοκρατίας, η οποία δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από παλιότερα απολυταρχικά καθεστώτα.
Είναι επιτακτικότερη από ποτέ για τους καταπιεσμένους , η επιλογή στο δίλημμα της εκ΄ νέου υποταγής στα νέα συμφέροντα των αφεντικών , ή της ολομέτωπης σύγκρουσης και της υπεράσπισης της αξιοπρέπειάς τους. Ας ανθίσουν παντού οι αυτο-οργανωμένοι αγώνες των εργατών και ας μαραθεί στις συνειδήσεις τους η συνδιαλλαγή με την εξουσία. Πρωταρχικό μέλημα των καταπιεσμένων είναι να βρίσκονται σε συνεχή σύγκρουση και εξέγερση με το κράτος και κεφάλαιο , με γενικές απεργίες συνδιαμορφώνοντας μέσα από αυτο-οργανωμένες συνελεύσεις , αντι-ιεραρχικά , χωρίς κομματικές χειραγωγήσεις και εργατοπατέρες .


<<Όταν η Διοίκηση βιάζει ,αθετεί , καταφρονεί τα δίκαια του λαού [...] το να κάμη ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάσταση , ν΄ αρπάζει τα' άρματα και να τιμωρεί τους τυράννους του είναι πλέον ιερόν απ΄όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητο απ'όλα τα χρέη του>> Ρήγας Φεραίος

ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ - ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ - ΑΓΡΙΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ - ΠΟΡΕΙΕΣ - ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ -ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ - ΣΑΜΠΟΤΑΖ

Φωτογραφιες απο την πορεια:

.::ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΘΗΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΤΟΥΣ::.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ

Στην πόλη των Σερρών πραγματοποιήθηκε την τρίτη 27-4 στην πλατεία ελευθερίας παρέμβαση για τον Γ. Δημητράκη .Μοιράστηκε το παρακάτω κείμενο και αναρτήθηκε πανό.


.::KEIMENO

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εν μέσω της περίφημης οικονομικής κρίσης , όπου η καθημερινή επιβίωση είναι όλο και δυσκολότερη ,για το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας , γίνεται όλο και περισσότερο αντιληπτή η πραγματική ουσία και δομή του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος ,που τόσα χρονιά καθορίζει τις ζωές μας .

Βάση του συστήματος αυτού ,αποτελεί η μισθωτή εργασία από την οποία εξασφαλίζεται η κερδοφορία των αφεντικών αδιαφορώντας για την εκπλήρωση των κοινωνικών αναγκών , ενώ την ίδια στιγμή κορυφή της πυραμίδας αποτελούν οι γνωστές σε όλους μας τράπεζες. Το τραπεζικό σύστημα είναι υπεύθυνο για την διατήρηση ,συσσώρευση αλλά και διαχείριση του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου , στα χέρια των λίγων εις βάρος των πολλών.

Καθημερινά αντικρίζουμε διαφημίσεις με ευτυχισμένους ανθρώπους που ικανοποίησαν τις πλασματικές τους ανάγκες με την λήψη δανείων απ τις τράπεζες .Δείχνοντας έτσι τον δρόμο προς την ευτυχία , η τράπεζα σαν νόμιμος τοκογλύφος , μας προσφέρει την ιδανική οικονομική βοήθεια για να καλύψουμε το κενό μας .Υπάρχουν παραδείγματα ανθρώπων που προσπαθώντας να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή, αναγκάζονται να γίνουν δανειολήπτες .Ο καπιταλισμός είναι αυτός που μας εξαθλιώνει και συγχρόνως παρουσιάζεται σαν σωτήρας. Έτσι όλοι οι δανειολήπτες γίνονται όμηροι των τραπεζών , δουλεύοντας μια ζωή για να ξεχρεώσουν ή σε μια διαφορετική περίπτωση πραγματοποιούνται κατασχέσεις , πλειστηριασμοί μέχρι και φυλακίσεις .Το τραπεζικό σύστημα δεν χαρίζεται σε κανέναν και δεν διστάζει να πετάξει κόσμο στον δρόμο.

Η νόμιμα προκλητική πολιτική τους και ο υπέρογκος πλουτισμός τους , ρίχνει το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας στο μαρασμό. Άμεσο επόμενο αυτού του κοινωνικού στραγγαλισμού από τις τράπεζες , είναι η υπεράσπιση της αξιοπρεπείας μας , η οποία δεν εντάσσεται μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας .

Ο Γιάννης Δημητράκης συνελήφθηκε στην προσπάθεια του να απαλλοτριώσει την εθνική τράπεζα , θέλοντας να υπερασπιστεί τις αρνήσεις του σε ατομικό επίπεδο, για να μην γίνει άλλη μια παραγωγική μονάδα στα χέρια των αφεντικών.

Μετά την σύλληψή του, εκδίδονται εντάλματα για τα αδέλφια Μάριο και Συμεών Σεϊσίδη καθώς και του Γρηγόρη Τσιρώνη .Τα Μ.Μ.Ε δημιουργούν σενάρια τρομοϋστερίας ,παρουσιάζοντάς τους ως τους <<ληστές με τα μαύρα>> και συνδέοντάς τους με γιάφκες και ένοπλη δράση .

Η εκδικητικότητα του κράτους φαίνεται στην δίκη του Γιάννη Δημητράκη όπου αποφασίζεται η εξοντωτική ποινή των 35 χρόνων και 6 μηνών , που κατά συγχώνευση γίνεται ποινή έκτισης 25 ετών. Ακόμα και σήμερα οι υπουργοί <<προστασίας του πολίτη>> και οικονομικών, συνεχίζοντας το κυνήγι μαγισσών επικήρυξαν τους 3 διωκόμενους με την χρηματική αμοιβή των 600.000 ευρώ στοχεύοντας στην επάνοδο της ρουφιανιάς και της δοσιλογίας .

Εδώ και τέσσερα χρονιά ο Γιάννης Δημητράκης βρίσκεται στη φυλακή. Μαζί με τους υπόλοιπους κρατούμενους αλλά και ατομικά δίνει έναν αγώνα ενάντια στη συνθήκη του εγκλεισμού για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια των φυλακισμένων.

Κάθε άνθρωπος που αγωνίζεται ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση αξίζει

την αλληλεγγύη όλων μας.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 3 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ

ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΙΟ ΖΕΡΒΑ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ

Στις 15 Απριλιου,πραγματοποιηθηκαν πανελλαδικα εκδηλωσεις(πορειες,μικροφωνικες κτλ)αλληλεγγυης για τον Μαριο Ζερβα. Στις Σερρες το πρωι πραγματοποιηθηκε στον χωρο του ΤΕΙ Σερρων παρεμβαση-μικροφωνικη απο αλληλεγγυους-ες οπου μοιραστηκε κειμενο ενημερωσης,καθως και αποσπασματα της επιστολης του απο την Α' πτερυγα Κορυδαλλου.

Την επομενη μερα 16 Απριλιου εγινε παρεμβαση και στο κεντρο των Σερρων στην πλατεια Ελευθεριας.Μοιραστηκαν αρκετα φυλλαδια , αναρτηθηκε πανο που εγραφε Ο ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΣΤΟΝ ΜΑΡΙΟ Ζ και διαβαστηκαν κειμενα σχετικα με την υποθεση.Η ανταποκριση του κοσμου ηταν θετικη και εδειξαν αρκετο ενδιαφερον.

Ακολουθουν φωτογραφιες και το κειμενο ενημερωσης για την υποθεση του Μαριου.


.::Επιστολή από την Α’ ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
21.03.2010
«Πέντε βράδια μετά τον εγκλεισμό μου στον Κορυδαλλό και παραμένω κι εγώ θεατής σε αυτό το βρώμικο παιχνίδι που έχει στηθεί εις βάρος μου.
...
Τι θα γίνει με αυτό το ‘‘αστείο’’ τελοσπάντων; Θα δωθεί ένα τέλος τώρα, που θα μπορούσε να σημάνει ένα τέλος και για τους υπόλοιπους; Είναι κρίμα νέοι άνθρωποι να μην μπορούν να είναι ελεύθεροι να δημιουργήσουν και να προσφέρουν.
...
Κάποιος να στείλει την αγάπη μου και δύο μπουρμπουλήθρες στα παιδάκια μου στο κολυμβητήριο. Θα είναι ίσως το πιο δύσκολο απ’ όλα να τους εξηγήσω τι συνέβη. Να συνεχίσουν να χτυπάνε πάντα δυνατά τα ποδαράκια τους, για να ξεφύγουν απ’ αυτούς που δεν φροντίζουν για ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτά.»
Μάριος Ζέρβας


Η περίπτωση του Μάριου, δεν είναι η πρώτη. Τόσες και τόσες αντίστοιχες περιπτώσεις ρουτίνας παραμένουν στην αφάνεια μακριά από την επικαιρότητα, σε κάποιες από αυτές αναζητούνται ευθύνες, και σε ελάχιστες τελικά αποδίδονται.
http://freemariosz.wordpress.com/


.::Κειμενο ενημερωσης της υποθεσης του Μαριου Ζ.

ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ..

Πεμπτη 11 Μαρτίου 2010, Αθήνα. Γενική απεργία. Μεγάλη πορεία στο κέντρο της πόλης. O 28χρονος Μάριος Ζέρβας βρίσκεται στην διαδήλωση της γενικής απεργίας, φοράει ένα σακίδιο και σε συνδυασμό με τα αντισυμβατικά ράστα μαλλιά του καθίσταται ύποπτος και συλλαμβάνεται στο σωρό σε μία ανύποπτη στιγμή. Στον έλεγχο, που έγινε τελικά στη ΓΑΔΑ, στην κατοχή του βρίσκονται σαμπουάν, σαγιονάρες, μπουρνούζι, γυαλάκια και σκουφάκι κολύμβησης, ειδή της δουλειάς του ως δάσκαλος νηπίων στο ΟΑΚΑ. Παρόλα αυτά δεν αίρονται οι ήδη έτοιμες κατηγορίες εις βάρος του. Κρατείται στη ΓΑΔΑ για να περάσει από τακτικό ανακριτή.
Δευτέρα 15 Μαρτίου. Αποφασίζεται με συνοπτικές διαδικασίες η προφυλάκισή του. Συγκροτείται κατηγορητήριο με βάση μόνο την κατάθεση του αστυνομικού που τον συνέλαβε, xωρίς άλλα στοιχεία ή ευρήματα. Περιλαμβάνει κατασκευή, κατοχή και ρήψη μολότωφ, απόπειρα πρόκλησης βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης, διατάραξη κοινής ειρήνης, όλα με το επιβαρυντικό της κάλυψης των χαρακτηριστικών του προσώπου (κουκουλονόμος). Αργότερα, κατατίθενται συμπληρωματικές καταθέσεις απο δύο ακόμα αστυνομικούς, για να υποστηριχτεί ένα κατηγορητήριο, που χάσκει στο κενό.
Στο μεταξύ, μετά απο κινητοποίηση συγγενών, φίλων και γνωστών, συγκεντρώνονται δεκατρείς αυτόπτες μάρτυρες μεταξύ των οποίων και φωτογράφοι του τύπου που διαθέτουν τις φωτογραφίες τους, οι οποίες εμφανίζουν ακάλυπτο το πρόσωπο του Μάριου τη στιγμή της σύλληψης του και διαψεύδουν κραυγαλέα την κατάθεση του αστυνομικού. Η υπόθεση παραπέμπεται στον ανακριτή ο οποίος εξαντλεί πάνω του την αυστηρότητα του, εμπιστευόμενος τυφλά τις καταθέσεις των αστυνομικών. Εξετάζοντας μόνο έναν από τους μάρτυρες υπεράσπισης, αποφασίζει με την σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα την προφυλάκιση του Μάριου, παραβλέποντας την πρόσφατη τροποποίηση του νόμου περί προφυλάκισης και τις αυστηρότερες προϋποθέσεις (προηγούμενες αμετάκλητες καταδίκες του προσώπου για ομοειδείς αξιόποινες πράξεις, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης από τα οποία να συνάγεται κίνδυνος διάπραξης και άλλων εγκλημάτων κ.α.) προϋποθέσεις που καμία δεν συντρέχει στο πρόσωπο του Μάριου.
Στην Ευελπίδων συγγενείς, φίλοι και αλληλέγγυοι δέχονται επίθεση από διμοιρία, οι γονείς εξυβρίζονται, κάποιοι άλλοι ξυλοκοπούνται.
Τρίτη 16 Μαρτίου. Μεταφέρεται στον Κορυδαλλό και έκτοτε κρατείται στην Α’ πτέρυγα.
Τετάρτη 17 Μαρτίου. Κατατίθεται προσφυγή κατά τις απόφασης προφυλάκισης, με αίτημα να ληφθούν υπ’ οψιν οι δεκάδες μαρτυρίες και το φωτογραφικό υλικό, που αγνοήθηκαν στην διάρκεια της προανάκρισης. Μέχρι να βγει η νέα απόφαση ο Μάριος θα έχει παραμείνει στην καλύτερη για ένα μήνα έγκλειστος. Κι εμείς θα είμαστε δίπλα του, όπως και όλος ο κόσμος που έχει κινητοποιηθεί πανελλαδικά.
Να ανασύρουμε την υπόθεσή του από την αφάνεια (εκεί που θάβεται η πλειονότητα αντίστοιχων περιπτώσεων), να αποκαλύψουμε την διπλή αυθαιρεσία: Των αστυνομικών αφενός, που θα επιλυφθούν με ζήλο αν χρειαστεί για την πειθάρχισή του, για τους οποίους η παρουσία και μόνο ενός νέου σε πορεία τον καθιστά ένοχο παραβατικών προθέσεων. Και αφετέρου, της ανακριτικής διαδικασίας, που με τη σειρά της -αγνοώντας το προηγούμενο της ζαρντινιέρας, την υπόθεση με τα πράσινα παπούτσια, του φοιτητή με τις πιτζάμες- επιδυκνύει τυφλή εμπιστοσύνη στις κατηγορίες και χαρίζει ελαφρά την καρδία μέρες ή μήνες προφυλάκισης λες και πρόκειται για στραγάλια.

ΣΤΙΣ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΡΙΟ ΠΡΟΣΗΧΘΗΣΑΝ ΑΛΛΑ 15 ΑΤΟΜΑ, ΣΤΑ 12 ΑΠΟ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΠΑΓΓΕΛΘΗΚΑΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΖΕΡΒΑ
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 11ης ΜΑΡΤΗ.

Αλληλεγγυοι-ες

Πανώ αλληλεγύης σε παρεμβάσεις

Πανώ αλληλεγγύης για τον σύντροφο Η.Νικολάου

Τρικάκι-κείμενο ενάντια στις παρελάσεις

Πανώ αλληλεγγύης για τον απεργό πείνας Θ.Ηλιόπουλο